اکثر پیچهای مدرن با شکل دادن سیم فولادی در یک سر و ساقه، سپس غلتاندن رزوهها به سطح و به دنبال آن عملیات حرارتی (در صورت لزوم)، تکمیل سطح و بازرسی بهطور انبوه تولید میشوند. مسیر با بیشترین حجم عبارت است از: سیم → سرفصل سرد → نورد نخ → عملیات حرارتی (در صورت نیاز) → پوشش/آبکاری → کنترل کیفیت → بسته بندی.
این روش سریع، سازگار و کم مصرف است زیرا به جای بریدن مواد، فلز را با تغییر شکل شکل می دهد. برای پیچهای تخصصی (آلیاژهای عجیب و غریب، هندسههای غیرمعمول، اجراهای بسیار کوچک)، ماشینکاری ممکن است جایگزین برخی از مراحل شود، اما اهداف اصلی ثابت میمانند: ابعاد دقیق، رزوههای قوی و ویژگیهای سطح کنترلشده.
عملکرد پیچ با انتخاب مواد شروع می شود. کارخانه معمولاً سیم پیچدار (یا میلهای که به داخل سیم کشیده میشود) متناسب با مقاومت، مقاومت در برابر خوردگی و شکلپذیری مورد نیاز دریافت میکند.
قبل از شکل گیری، سیم اغلب تمیز و روغن کاری می شود (یا روکش می شود) بنابراین بدون پارگی به طور قابل پیش بینی در قالب ها جریان می یابد. کنترل صافی و قطر اهمیت دارد زیرا تغییرات کوچک سیم پس از شکلدهی و رزوهکاری به تغییرات بزرگتری تبدیل میشوند. در بسیاری از محیط های تولید، کنترل قطر سیم به ترتیب 0.02 ± میلی متر تا 0.05 ± میلی متر (بسته به اندازه و استاندارد) یک هدف رایج برای ثابت نگه داشتن ابعاد پایین دست است.
اولین مرحله تولید عمده، با فرم دهی سرد، یک "بلنک" (یک قطعه پیچی شکل بدون رزوه یا با ویژگی های جزئی) ایجاد می کند. شکل دهی سرد فلز را از طریق سخت شدن کار تقویت می کند و توان عملیاتی بسیار بالایی را ممکن می سازد.
در حالت سرد، یک ابزار برش طول کوتاهی از سیم را برش می دهد، سپس با مشت و قالب آن را به سر پیچ و ساقه تغییر شکل می دهد. هدرهای چند ایستگاهی می توانند در ضربات متوالی سرهای پیچیده (پان، هگز، متقابل) و ویژگی ها (فلنج، واشر، شعاع زیر سر) را تشکیل دهند. یک روش عملی برای تجسم مقیاس: هدرهای با حجم بالا معمولاً در محدوده کار می کنند 100-400 قسمت در دقیقه بسته به اندازه و پیچیدگی پیچ
ویژگی درایور (Phillips، Torx-style، سوکت شش گوش، مربع) معمولاً در هنگام حرکت با استفاده از یک پانچ شکل زده می شود. به همین دلیل است که کیفیت فرورفتگی به شدت به سایش پانچ، روانکاری و تراز بستگی دارد. هنگامی که یک فرورفتگی به نظر "خوشگل" می رسد یا به راحتی بیرون می آید، علت اصلی اغلب فرسوده شدن ابزار یا عمق پانچ نادرست است.
| مرحله | چه اتفاقی می افتد | چرا مهم است | چک های معمولی |
|---|---|---|---|
| آماده سازی سیم | سیم را تمیز / روان کننده / صاف کنید | شکل گیری پایدار، ترک های کمتر | قطر سیم، وضعیت سطح |
| قطع | سیم را به شکل راب برش دهید | طول / وزن را کنترل می کند | طول خالی، فرز |
| سر سرد | سر، ساق، فرورفتگی را فرم دهید | پایه هندسه نهایی | ارتفاع/قطر سر، عمق فرورفتگی |
| نورد نخ | فلز را جابجا کنید تا نخ ایجاد شود | قدرت و تناسب اندام | گام / قطرهای اصلی / جزئی، سرب |
| عملیات حرارتی (در صورت نیاز) | سخت شدن/مزاج شدن | استحکام، مقاومت در برابر سایش | سختی، ریزساختار |
| پوشش / آبکاری | روی، فسفات، پوشش آلی و غیره | کنترل اصطکاک خوردگی | ضخامت، چسبندگی، اسپری نمک (در صورت نیاز) |
بیشتر پیچها پس از هدینگ، رزوههای خود را با غلتش به جای برش میگیرند. نورد نخ، فضای خالی بین قالب های سخت شده را فشار می دهد که با جابجایی فلز، مشخصات مارپیچی را نشان می دهد. نخ های نورد شده معمولاً قوی تر از نخ های بریده شده هستند زیرا جریان دانه از شکل رزوه پیروی می کند و سطح به جای بریدگی با ماشین کاری سرد کار می شود.
کنترل های کلیدی عبارتند از: قطر خالی (قبل از نورد)، هندسه قالب، تغذیه/فشار و روانکاری. اگر جای خالی خیلی بزرگ باشد، رشته ها می توانند بیش از حد پر شوند. خیلی کوچک و نخ ها کم عمق هستند. در QC عملی، کارخانهها اغلب دقت گام رزوه و قطرهای اصلی/فرعی را با استفاده از سنجها، مقایسهکنندههای نوری یا سیستمهای بینایی خودکار ردیابی میکنند - بهویژه برای پیچهای کوچک که یک خطای گام کوچک میتواند باعث ایجاد رزوههای متقاطع شود.
هر پیچی عملیات حرارتی نمیشود، اما بسیاری از پیچهای فولادی کربنی و آلیاژی با استحکام بالا این کار را انجام میدهند. عملیات حرارتی معمولاً شامل سخت شدن (آستنیته کردن و خاموش کردن) و تلطیف برای رسیدن به تعادل هدف از قدرت و چقرمگی است.
یک راه عملی برای تفسیر عملیات حرارتی سختی است: خیلی نرم و نوار نخ. خیلی سخت است و ممکن است پیچ شکننده شود. بسیاری از پیچ های فولادی سخت شده در محدوده سختی وسیعی مانند HRC 28-45 بسته به درجه و مورد استفاده، در حالی که پیچ های ضد زنگ اغلب بیشتر به شیمی آلیاژ و کار سرد متکی هستند تا سختی بالا.
پایان کاری فراتر از زیبایی شناسی است. پوششها بر مقاومت در برابر خوردگی، اصطکاک و احساس ثابت گشتاور نصب تأثیر میگذارند. برای بسیاری از مجموعهها، کنترل اصطکاک چیزی است که از گشتاور بیش از حد، اصطکاک سرها یا بار گیره ناسازگار جلوگیری میکند.
الزامات پوشش اغلب با عبارات قابل اندازه گیری نوشته می شود. نمونه هایی که در مشخصات خرید مشاهده خواهید کرد شامل اهداف ضخامت پوشش (معمولاً در 5-12 میکرومتر محدوده برای سیستمهای روی خاص، بسته به استاندارد) و الزامات تست خوردگی مانند ساعتهای پاشش نمک. این اعداد بر اساس استاندارد و کاربرد متفاوت است، اما نکته ثابت است: تکمیل مانند هر بعد کاربردی دیگری کنترل می شود.
Screw QC چکهای سریع رفت/بدون رفتن را با اندازهگیری عمیقتر دورهای ترکیب میکند. خطوط با حجم بالا اغلب سنجش درون خطی (بینایی، نظارت نیرو) را با طرح های نمونه برداری برای آزمایش های ابعادی و مکانیکی ترکیب می کنند.
یک پیشنهاد عملی: اگر یک تامین کننده بتواند گیج ها و آزمایش های مکانیکی استفاده شده را به وضوح بیان کند - و در صورت درخواست نتایج در سطح زیادی ارائه دهد - این یک سیگنال قوی است که فرآیند آنها کنترل شده است، نه بداهه.
هر پیچی کاندیدای مناسبی برای هدینگ و نورد سرد نیست. مقادیر بسیار کم، هندسههای بسیار پیچیده و مواد خاص ممکن است با ماشینکاری CNC یا با رویکرد ترکیبی (نخهای نورد خالی ماشینکاری شده یا رزوههای ماشینکاری شده در جایی که نورد امکانپذیر نیست) تولید شوند.
ماشینکاری معمولاً هزینه هر قطعه و ضایعات مواد را افزایش می دهد، اما پیچیدگی ابزارهای جلویی را کاهش می دهد و می تواند تحمل ویژگی های بسیار خاصی را داشته باشد. شکلدهی سرد زمانی غالب میشود که قطعه استاندارد شده و مقادیر زیاد باشد، زیرا زمان چرخه هر قطعه بسیار کم است.
اگر یک مدل ذهنی قابل اعتماد برای "چگونه پیچ ساخته می شود" می خواهید، روی نقاط بازرسی عملکردی تمرکز کنید: ابتدا هندسه شکل می گیرد، نخ ها برای استحکام و تناسب نورد می شوند، خواص با عملیات حرارتی تنظیم می شوند (در صورت نیاز)، و عملکرد با تکمیل و QC تثبیت می شود.
هنگام مقایسه تامین کنندگان یا فرآیندها، بپرسید از کدام مسیر استفاده می کنند (سرد/نورد در مقابل ماشینکاری)، چه آزمایش هایی را انجام می دهند (میزان رزوه، سختی، پیچش)، و چه کنترل های پایانی را می توانند ثبت کنند. این پاسخ ها معمولاً عملکرد مونتاژ در دنیای واقعی را بهتر از شرایط بازاریابی پیش بینی می کنند.